Het Bat

Langs de Maas, aan de rand van de oude binnenstad, ligt Het Bat. Tegenwoordig is het een rustige plek aan het water, met uitzicht richting Wyck en de Sint Servaasbrug. Eeuwenlang zag het er hier heel anders uit. Het Bat was een belangrijke loskade, waar schepen aanlegden met hun lading.

Van de Maas naar de stad
De Maas was eeuwenlang een belangrijke route voor het vervoer van goederen. Op Het Bat was het daarom een komen en gaan van schepen en arbeiders. Er werden allerlei goederen geladen en gelost, waaronder steenkool uit de omgeving van Luik.

Het werk op de kade was zwaar. Ladingen moesten van de schepen worden gehaald en verder worden vervoerd. Zo was Het Bat lange tijd een plek waar de handel over de Maas en het dagelijks leven in Maastricht samenkwamen.

Van Het Bat tot batteraof
De naam vertelt nog altijd iets over de oude functie van deze plek. Bat is een Zuid-Nederlands woord voor een kade of een oever die werd verstevigd, bijvoorbeeld met hout. Daar komt de naam Het Bat vandaan.

Ook het Maastrichtse woord batteraof wordt met deze plek in verband gebracht. Mannen droegen hier zware zakken met steenkool uit Luik op hun rug. Door het kolenstof werden ze tijdens het werk zwart, zo zwart als raven. De arbeiders van Het Bat stonden bovendien bekend als stevige, soms wat wilde kerels. Volgens de overlevering raakte de naam batteraof zo verbonden aan deze arbeiders. Later werd het in Maastricht ook een woord voor een stout of ondeugend kind.

Van loskade naar plek aan het water
De schepen, kolenzakken en arbeiders zijn uit het straatbeeld verdwenen. De Maas bepaalt Het Bat nog altijd. Vanaf de kade ligt Wyck aan de overkant en is verderop de Sint Servaasbrug te zien.

Op Het Bat staat ook het bronzen beeld Mercurius, de Romeinse god van de handel. Het beeld werd hier in 1982 geplaatst en kijkt richting de Maas. Daarmee past het bijna vanzelf bij deze plek. Waar nu vooral het uitzicht over het water opvalt, kwamen eeuwenlang schepen aan om goederen te laden en te lossen.