Eiffelgebouw

Aan de rand van het Sphinxkwartier, vlak bij het Bassin, torent het Eiffelgebouw hoog boven de omgeving uit. Het markante gebouw is een rijksmonument en herinnert aan de tijd waarin Koninklijke Sphinx een belangrijke werkgever in Maastricht was. Na een ingrijpende restauratie kreeg het gebouw een nieuwe bestemming, waardoor het industriële verleden en het moderne stadsleven hier samenkomen.

Van fabriek naar monument
Het Eiffelgebouw verrees in de jaren dertig in drie bouwfasen en werd daarbij steeds verder naar het noorden uitgebreid. Hier produceerde Sphinx jarenlang sanitair voor binnen- en buitenland.

In de fabrieken van Sphinx werkten duizenden Maastrichtenaren aan de productie van aardewerk en sanitair. De fabrieksarbeiders stonden in Maastricht bekend als de pottemennekes, een bijnaam die nog altijd herinnert aan het industriële verleden van de stad. Tot 2006 bleef het gebouw in gebruik als productielocatie van Koninklijke Sphinx.

Over de oorsprong van de naam Eiffelgebouw bestaan verschillende verklaringen. Volgens een bekende uitleg verwijst de naam naar de Eiffeltoren, vanwege de hoogte en de opvallende staalconstructie van het gebouw.

Een nieuw hoofdstuk
Na het vertrek van de fabriek kreeg het Eiffelgebouw een nieuwe bestemming. Dankzij de restauratie bleef het industriële karakter behouden, terwijl het gebouw werd ingericht voor onder meer een hotel, woningen, horeca en werkplekken.

Ook de Sphinxpassage, die langs het gebouw loopt, maakt deel uit van de herontwikkeling van het gebied. Samen met de omliggende gebouwen vormt het Eiffelgebouw tegenwoordig een belangrijk onderdeel van het Sphinxkwartier.