Mestreechter Operètte Vereininging

Iech zit hei op de hei, geine cent mie op m’n prij,
Wat moot iech noe toch goon beginne?
Miene jas dee is kepot, gein brook mie aon m’n vot;
dao moot iech get op goon verzinne.

Kaan niemand miech vertèlle
boe de lui hun belasting kwiet wèlle zien?
Iech zouw die cent wel wèlle,
ouch al waor ‘t ’n ton of tien.

Hei is de platkook en hei de zwarte jas.
Hei is de brook en de sabel mèt kwas.
Hei zien de spaore mèt de stievele debij.
Dat gans komplete gerei
koch iech zjus oet de hand
vaan ‘ne sergeant vaan eus aw sjötterij.

Veer zien de Köpenicker Sjötterij;
de derde kompenij, mèt ’t meziek debij.
Steit ’t petrol mesjiens bij uuch in brand,
daan zien veer seffes bij de hand.

Es veer zoe zoondags exercere,
zien alle meidskes op de luip,
umtot veer daan zoeväöl parere
in euze jas mèt gouwe knuip.

Al zien veer ouch gein militaire
en is neet alles naovenant,
toch geve veer us leve gere
veur eus gooj stad en ’t vajerland.

Heije v’r mer e dröpke,
heije v’r mer e dröpke,
oet e beerglaas of e sjöpke;
heije v’r mer e dröpke,
heije v’r mer e dröpke,
al waor ’t oet ’n eierdöpke.

Ach vrouw Donders, zègk,
höb geer ouch aon us gedach?
Ach vrouw Donders,
wat höb geer mètgebrach?

Menier de lutenant,
iech vin ’t hiel astrant
en daobij erg vrij,
tot geer eur kompenenij
zoe zoonder opziech laot
en daan oet vrije gaot.
Iech zègk uuch in ’t geziech,
geer daot neet eure pliech!

Tararaboemdiejé, tararaboemdiejé
Heer zeet häöm in ’t geziech,
tot heer neet deit zien pliech.
Tararaboemdiejé, tararaboem-diejé
Heer zeet häöm in ’t geziech,
tot heer neet deit zien pliech!

En wee had dat oets vaan de kaptein gedach,
tot heer de lutenant zoe good de woerheid zag?
En wee had dat oets vaan de kaptein gedach,
tot heer de lutenant de woerheid zag?

Menier kaptein, iech höb misdoon;
iech zal noets mie oet vrije goon.
Menier kaptein, iech höb misdoon;
meh laot miech noe in vrei weer goon.

En wee had dat oets vaan de kaptein gedach,
tot heer de lutenant zoe good de woerheid zag?
En wee had dat oets vaan de kaptein gedach,
tot heer de lutenant de woerheid zag?

Menier kaptein, iech höb misdoon.
Meh laot häöm noe in vrei weer goon.

Io vivat, io vivat,
veer goon op avontuur.
Veer vlege veur uuch door e vuur,
al kraog geer nog zoe’n gekke kuur.
Io vivat, io vivat,
veer vlege door ’t vuur!

Daank uuch, daank uuch,
zèt uuch mer neer;
Wat geer zag dat klop ongeveer.
’t Is perceis wie ’n ederein wèt,
Dee ’t geleze heet in de gezèt.

Pila, pila, pilalala,
Pila, pila, pilalala.
’t Is perceis wie ’n ederein wèt,
Dee ’t geleze heet in de gezèt.

Eus aajd Mestreech is ’n eerds paradies.
Boe kinste sjoender vinde?
Steij, zoe wie Londe, Berlien of Peries
Kinne us neet verblinne.
De meidskes zien sjoen en ’t beer smaak nao wien,
wee zouw neet gere Mestreechteneer zien?
Eus aajd Mestreech is ’n eerds paradies.
Leve de lekker wiever.

Mestreech heet ’n taol veur us allemaol;
de taol vaan eus stad, eus Mestreech.
Veur eder geliek, veur erm en riek,
jao mèt ’ne klaank wie meziek.
Me zingk bij de weeg in eus aajd Mestreech de taol die allein hei me kint;
die grameer us liert en moojer mèt iert en vajer de sjoenste taol vint.
Dao klink ouch bij zaank en bij klokkeklaank,
bij vräög, bij vräög en verdreet mer ei leed.

Refrein:
Treech, veer zien aon diech gehech;
iewelaank vochs tiech veur die rech.
Dao boe die hiel aw kèrke stoon,
boe veer nog in de percessies goon.
Treech, mien oug op diech geriech;
blijf tot mienen doed touw altied mien pliech.
Dao, boe iech leef en sterve zal,
Mestreech, diech bovenal.

Mestreech is neet breid, meh Mestreech dat is laank.
Mestreech is de stad vaan de Gezèlle vaan de Zaank.
Niks is te lesteg en niks is te zwoer,
want vrundsjap dat is noe zjus de krach vaan eus koer.

Es veer zoe bijein zien is ’t miestal raak;
daan weurt noe en daan de kachel aongemaak.
Veer zègke wel ins hómmel, meine dao niks vaan;
drinke us e gleeske en veer zinge daan:
Mestreech is neet breid, …

In ’t Café, dat gezèlleg Café,
dao kin me d’n damp vaan sigaar en sigrèt en vaan piep haos wel snije.
Dao greujt de sfeer bij e dröpke of beer,
dao sleit nog de klok eder oor e kerteer, in ’t Café, ’t Café.

’t Is dao neet sjiek, meh dao is romantiek,
dao klink ’t klik-klak vaan biljarte;
en de kastelein dee kin ederein
dee tap dao z’n pèlske vaan harte.
Dao weurt gefluusterd en dao weurt gelach;
dee sjoekboks in ’t heukske dee späölt daan hiel zach.

In ’t Café, dat gezèlleg Café, ...

Iech zit hei in mien kluis; ’ch höb väöl op mie gewete;
’t is hei gaar neet pluis; iech loer in de planete.

Trijn! Trijn! Trijn de Begijn! Hei zit Trijn de Begijn gans allein!

Iech daon al wat neet daog; ’ch kin touvere en vloke;
veurspel d’n touwkoms ouch; gaon veur de lui oet spoke.

Trijn! Trijn! Trijn de Begijn! Hei zit Trijn de Begijn gans allein!

Vaan twelf tot ein oor vleeg iech ’s nachs door de straote;
d’r duvel en zien moor dat zien mien kammeraote.

Trijn! Trijn! Trijn de Begijn! Hei zit Trijn de Begijn gans allein!

Veer zien de femilie vaan Kriekelezaank.
Veer waore gelökkeg, meh eus moojer woort kraank.
Gei middel wat zij neet genome en heet,
meh al wat veer doge, ’t hollep häör neet.

Medam, geer moot daan wete: mien vrouw is erg kraank.
Zie is mèt get bezete, al zeve weke laank.

Refrein:
En dao is gein pèl, dao is gein fles, dao is gein medicijn
die veer al neet perbeerde; niks hollep veur häör pijn.
Zie doog ’n Clamoxylkuur, slik buiskes Aspirine.
ech gaof häör Effadrine en ouch dèks Ritalien.

Refrein

Zouw zie ’ne wedstrijd fietse, weit iech al wat gebäört:
gegarandeerd häör water woort seffes aofgekäörd.

Refrein

En och, mamake had gein tan in häöre moond,
en da’s de reie tot me häör gei woord verstoond.
En da’s de reie vaan häör benkelek humeur.
Wee had dat kinne dinke? En veer kóste niks deveur!