De Hoofdwacht

Aan de zuidzijde van het Vrijthof staat de Hoofdwacht. Dit rijksmonument herinnert aan de tijd waarin Maastricht een belangrijke vestingstad was en een groot garnizoen binnen de stadsmuren had.

Centrum van de militaire wacht
De Hoofdwacht was het centrale wachtgebouw van het garnizoen. Vanuit hier werden de militaire wachtposten in de stad aangestuurd en werden de sleutels van de stadspoorten beheerd. In het gebouw verbleven soldaten en officieren. Op de verdieping bevonden zich onder meer de krijgsraadkamer en een bibliotheek voor officieren.

Ook nadat Maastricht in 1867 zijn status als vestingstad verloor, bleef de Hoofdwacht nog lange tijd in gebruik voor militaire doeleinden. Pas in het begin van de 21e eeuw kwam hier definitief een einde aan.

De Hoofdwacht krijgt zijn huidige vorm
Op deze plek stond al eerder een militaire wacht. In 1736 werd een nieuwe Hoofdwacht gebouwd naar een ontwerp van Hendrik Jacob Ghier. Door problemen met de fundering ontstonden echter al snel scheuren in de gevels. Daarom werd het gebouw in 1773 en 1774 grotendeels vernieuwd. De Hoofdwacht kreeg toen de uitstraling die bezoekers vandaag de dag nog altijd zien.

Wat is er te zien?
De Hoofdwacht is uitgevoerd in Naamse steen en heeft een karakteristieke open gaanderij met zeven bogen. Boven de gevel bevindt zich een driehoekig fronton met het Limburgse wapen. Door de ligging aan het Vrijthof, naast de Sint-Servaasbasiliek, vormt de Hoofdwacht een opvallend onderdeel van een van de bekendste pleinen van Maastricht.

Tegenwoordig wordt het gebouw gebruikt voor tijdelijke tentoonstellingen en andere bijzondere activiteiten. Daarnaast is de Hoofdwacht een officiële trouwlocatie van de gemeente Maastricht.