Kamer 13: Paul Brouns

Architectuur als Partituur toont het fotografische werk van Paul Brouns. Hij kijkt naar de stad alsof het muziek is en vertaalt architectonische structuren naar ritmische beeldcomposities. In plaats van gebouwen letterlijk vast te leggen, gebruikt Brouns architectuur als uitgangspunt voor composities waarin ritme, herhaling, licht en kleur centraal staan. Ramen, balkons, brandtrappen en deuren functioneren daarbij als een vorm van visuele notatie.

Hoewel zijn beelden vaak strak en geordend ogen, bevatten ze altijd subtiele verstoringen, zoals een verschuiving in het patroon, een onverwachte herhaling of een menselijke aanwezigheid. In nachtelijke stadsbeelden veranderen oplichtende ramen in abstracte ritmes, alsof je kijkt naar een stil concert.

Met deze manier van kijken laat Brouns zien dat architectuur meer is dan alleen vorm en functie. Zijn werk nodigt uit om te vertragen en de stad opnieuw te ervaren als een dynamisch samenspel van structuur en variatie, een verborgen partituur in het alledaagse.