Celluloid No More: Reflections On Cinema As A Digital Medium In The 21st Century

Tijdens deze collegereeks wordt er gereflecteerd op film aan de hand van de digitale cinema. Toen George Lucas in 2002 het tweede deel in zijn Star Wars prequel-reeks, Attack of the Clones, uitbracht, stond hij aan de wieg van een nieuwe revolutie in film. Het was de eerste grote speelfilm die volledig met digitale technologie werd gemaakt. Lucas zag eindeloze mogelijkheden in de stap weg van celluloid, richting een immaterieel, digitaal filmtijdperk waarin regisseurs meer controle kregen over hun creatieve proces.

In 2009 werd zijn toekomstvisie grotendeels werkelijkheid: bijna elk filmtheater ter wereld deed afstand van de 35mm-projector en stapte over op state of the art DCP-projectie. Dat alles om James Camerons Avatar (2009) te kunnen vertonen, tot op de dag van vandaag een van de grootste digitale films ooit gemaakt.

Sindsdien denken we nauwelijks nog na over film als digitaal medium. Met de opkomst van streamingsdiensten zijn we alleen maar meer gewend geraakt aan films als digitale producten. Tegelijkertijd is het juist nu, zo’n 25 jaar na de grote veranderingen die Lucas en anderen in gang zetten, belangrijk om terug te blikken en te reflecteren op de materialiteit en ontologie van het medium film. Wat is cinema in de 21e eeuw? Hoe heeft de digitale intrede invloed gehad op technieken, cameratechnologieën, stijlkeuzes en strategieën van filmmakers? En hoe verhoudt het medium zich tot andere communicatietechnologieën, zoals het internet? In deze reeks neemt filmexpert Hugo Emmerzael ons mee door deze vragen en thema’s.